S.z.y.f.r.y

[Michallosos]

Taka gierka co w nią w sql z kumplami gramy na religi.
1 osoba pisze S.Ł.O.W.O a następna pisze zdanie z slowami zaczynającymi sie na te litery np.

S.Ł.O.W.O

Słoń Łasi Ogon Wciąż Okrzykując!!.

To ja chce słowo do rozszyfrowania.:

B.O.M.B.I.L.L.A.

[Tombo]

B.O.M.B.I.L.L.A.

A wymyśla się tak se, czy można bawić się w warianty? Np.:

1. Treść zdania związana ze znaczeniem słowa - hasła:
Błyskawicznie Opróżniłbym Matero Brazylijskiej Idealnej Laranjeiras Lub Amandy.

2. Rymowanka:
By Odpowiednie Mieć Branie Ignoruj Lucynę, Lub Anię.

3. Zwykła:
Bardzo Odpowiada Mi Bluzka I Liliowe Laczki Agatki.

4. Beż sensu:
Bardzo Opieszały Mongolski Bombardier Irytował Lamę Laską Akacji.

Fajna zabawa, podoba mi się.

[maciejslu]

W podobną grę grałem z moimi studentami, ale zadanie było nieco trudniejsze; trzeba było napisać tekst reklamowy składający się z wyrazów zaczynających się na kolejne litery alfabetu. Było też ułatwienie - można było zaczynać albo od "a", albo od "z".

Zabawa ta była o tyle ciekawa, ze dawało się wysnuć ogólne wnioski dotyczące procesu twórczego pisania i zaobserwować dwa podejścia do rozwiązania problemu, przy czym podejście prostsze było w gruncie rzeczy błędne (biorąc pod uwagę ergonomikę procesu twórczego).

[Tombo]

Napisał maciejslu

Zabawa ta była o tyle ciekawa, ze dawało się wysnuć ogólne wnioski dotyczące procesu twórczego pisania i zaobserwować dwa podejścia do rozwiązania problemu, przy czym podejście prostsze było w gruncie rzeczy błędne (biorąc pod uwagę ergonomikę procesu twórczego).

Czym się różniło podejście prostsze od trudniejszego? I jakie były wnioski? Oczywiście w zarysie.

[maciejslu]

Napisał Tombo

Czym się różniło podejście prostsze od trudniejszego? I jakie były wnioski? Oczywiście w zarysie.

Generalnie prostsze od trudniejszego różniło się metodą;

prostsze charakteryzował brak jakiejkolwiek metody, czy raczej metoda pisania linearnego (takiej uczą w tradycyjnej szkole) - czyli pisanie od "a" do "z", co zwykle kończyło sie gdzies w okolicy "ł" lub "m",

trudniejsze charakteryzowało się metodą polegającą na pisaniu nielinearnym (bo to jest właściwa metoda, aby rozwiązać problem), czyli wynotowaniu najpierw wszystkich liter, potem określeniu podmiotu tekstu (czyli reklamowanego przedmiotu), potem na określeniu głównych składnikow przekazu i zrobienie planu, a potem - na wypełnieniu tekstu zgodnie z planem, a nie zgodnie z porządkiem alfabetycznym.

Wnioski były takie, że tak zwane "twórcze pisanie" a pisanie wypracowań - to dwie różne sprawy

Przynudziłem chyba trochę... Ale to taki mój konik jest

[Tombo]

Napisał maciejslu

trudniejsze charakteryzowało się metodą polegającą na pisaniu nielinearnym (bo to jest właściwa metoda, aby rozwiązać problem), czyli wynotowaniu najpierw wszystkich liter, potem określeniu podmiotu tekstu (czyli reklamowanego przedmiotu), potem na określeniu głównych składnikow przekazu i zrobienie planu, a potem - na wypełnieniu tekstu zgodnie z planem, a nie zgodnie z porządkiem alfabetycznym.

Dobre Ciekawy motyw.

Ot, i znowu człowiek czegoś ciekawego się dowiedział...

[maciejslu]

Napisał Tombo

Dobre Ciekawy motyw.

Ot, i znowu człowiek czegoś ciekawego się dowiedział...

Zwykle zajęcia te kończyłem anegdotą, która lepiej potrafi pokazać różnicę pomiedzy tradycyjnym a nieortodoksyjnym podejściem do metod pisania:

pod pewnym sklepem w centrum miasta siedzial żebrak w ciemnych okularach, a przed nim stała puszka i tabliczka. Na tabliczce był napis: "Jestem niewidomy. Poproszę o wsparcie", a puszka... była pusta.

Nagle przed niewidomym stanął Pisarz.

"Czy mogę ci pomóc?" zapytał.

Niewidomy wyciągnął ku niemu puszkę, ale Pisarz wziął... tabliczkę. Odwrócił ją i napisał coś z tyłu, a potem postawił na ziemi koło niewidomego i... poszedł.

Nagle do puszki zaczęły wpadać pieniądze. Ludzie zatrzymywali się, czytali tekst na tabliczce i garściami wrzucali drobniaki do puszki; czasami trafiał się też i papierek.

Bo na tabliczce był teraz napis taki: "Rozejrzyj się wokół. Widzisz piękne, błękitne niebo, wspaniałe żółte słońce, śnieżnobiałe chmury i opalone na brąz, uśmiechnięte dziewczyny z bardzo długimi nogami? A teraz popatrz na mnie i pomyśl, że ja tego nigdy nie zobaczę..."

[Tombo]

Ta anegdota jest ładna, ale chyba nieprawdziwa. Za długi tekst Tekst reklamowy- jak sądzę - musi dać się "zeskanować", czyli przeczytać wręcz bezwiednie, przy pomocy jednego rzutu oka. Przechodzień nie zatrzymuje się przy człowieku z puszką żeby zapoznać się z jego przesłaniem.

To tak jak z hipisem, który na kartce miał "Zbieram na wino żeby ujrzeć lepszy świat". Czy zebrałby tyle, gdyby machnął elaborat? "Ten świat jest zły i zakłamany. Pełno w nim nienawiści i przemocy. Człowiek człowiekowi wilkiem. Nie ma żadnej nadziei, chyba że dasz mi zyla na dobre tanie wino. Jak się nawalę, może ten syf nabierze kolorów."

No ale teraz to walnąłem takiego offtopa, że historia. Przepraszam. To co z tymi zabawami w S.Ł.O.W.A.?

[maciejslu]

Napisał Tombo

Ta anegdota jest ładna, ale chyba nieprawdziwa. Za długi tekst Tekst reklamowy- jak sądzę - musi dać się "zeskanować", czyli przeczytać wręcz bezwiednie, przy pomocy jednego rzutu oka. Przechodzień nie zatrzymuje się przy człowieku z puszką żeby zapoznać się z jego przesłaniem.

David Ogilvy, mój reklamowy guru, stwierdził kiedyś, że jeśli tekst reklamowy jest dobry, to jego długość nie ma znaczenia; a nawet im jest dłuższy, tym więcej czasu daje na przekonanie opornego odbiorcy.

A anegdota, jak anegdota

[Michallosos]

Wszystkie mozliwosci są dobre(odp na 1 post)
To bawimy sie czy nie?